Het is weer voorbij … Scandinavië

Schermafbeelding 2017-07-06 om 21.42.46

En we zijn weer thuis, tenminste, in ons tweede thuis. De vierde was zit inmiddels in de machine, we hebben heerlijk geslapen in ons eigen bed en alle overgebleven en meegenomen spullen zijn weer opgeruimd óf staan klaar om mee terug naar Spanje te gaan.

Allereerst wil ik iedereen bedanken die onze reis heeft gevolgd, vooral degenen die dat ook lieten blijken door reacties achter te laten op ons blog. Het is best veel werk om dit zo te doen, maar het motiveert heel erg als mensen een blijk van waardering geven. En uit ervaring weet ik inmiddels dat we later nog vaak terug zullen lezen en de foto´s zullen gebruiken. Voor mij is het schrijven van een blog ook het vastleggen van de opgedane indrukken en ik krijg er rust van in mijn hoofd.

We reden 4440 kilometers door vijf landen met de camper van Stam Campers en deden 27 dagen over deze reis. Een perfect uitgevoerde, brandschone en praktische nieuwe Adria Coral Platinum S670SL, die ons overal heeft gebracht waar we wilden zijn en ons heel comfortabel onderdak bood. Alle lof voor dit verhuurbedrijf, als we ooit nog gaan camperen, weten we zeker dat we bij hen terug gaan komen. De auto reed heerlijk, alles zat er op en aan en hij ziet er ook nog eens geweldig mooi uit.

Gaan we ook terug naar Scandinavië? Jawel, waarschijnlijk willen we nog weleens naar Zweden, maar dan met de eigen auto en in een mooi vakantiehuis in Värmland. Paul en Trees verhuren er genoeg. Fietsen mee, dat zeker, want dat misten we wel tijdens deze reis. Noorwegen? Nee, dat was echt eenmalig. Al heel lang op de verlanglijst en wat natuurschoon betreft echt van buitenaardse schoonheid. Maar wat wij misten was gezelligheid, openheid en lekker uit eten. Dat is nu eenmaal een stuk van onze vakantie en ondanks dat we wisten dat we daarvoor niet naar Scandinavië moesten gaan, hebben we het toch gemist. Net als afwisseling, heel veel routes leken op elkaar en al zijn ze allemaal wonderschoon, op den duur hadden wij het wel gezien.

De hoogtepunten van deze reis? Natuurlijk de fjorden, de hoogvlaktes en de schattige dorpjes soms. Het weekend met Bram, Trees, Niske en Frank in Flåm, waarbij we zeker ook de zaterdagavond met Marian en Wilfried niet zullen vergeten. Gezelligheid ten top! Albert voelde zich heel erg jarig, ondanks dat hij in het buitenland zat, ook dankzij alle online felicitaties. Ook Ålesund vonden we erg leuk, misschien hadden we dan toch ook Bergen of Stavanger moeten doen, want een dagje stad beviel ons wel. Net als in Zweden Mora en Arvika erg leuk waren. En last but zeker niet least: ons bezoek aan Uddeholm met Jan, Jane, Demy en Ton, de elandenfarm en het bijpraten met Paul en Trees. Albert is weer bijgepraat met Jan over het bedrijf waar hij vroeger ook werkte, Inter-Data blijft zijn belangstelling houden. Het absolute dieptepunt was de overtocht met de Fjordcat van Hirtshals naar Kristiansand waar ik echt zo ontzettend zeeziek ben geweest, vreselijk. De boot van Göteborg naar Kiel was daarentegen weer erg fijn.

We hebben er van geleerd dat we het – ook op vakantie – toch wel erg leuk vinden om af te spreken met vrienden of kennissen, zoals vorig jaar in de USA. Dat we ook echt mensen-mensen zijn, genieten van anderen die ook plezier hebben en samen dingen ondernemen. Dat we af en toe graag gaan shoppen en vooral ook graag uit eten gaan. En dat we een volgende keer willen proberen om fietsen in te passen in onze vakantie. Suggesties zijn welkom en Nederland wordt zeker niet uitgesloten als vakantieland!

Wij gaan dit blog sluiten. We zien nog regelmatig mensen die zich aanmelden als volger op een van onze oudere reisblogs, maar dat is echt zinloos, er komen geen nieuwe berichten meer op. Wie ons graag nog eens hoort of ziet, kan altijd volger worden op onze´dagelijkse´ blog: Casa Dos Palmeras.

Onze route is te zien via Polarsteps. Daar zijn meer kilometers gerekend, maar dat komt omdat mijn telefoon gevolgd werd, dus ook de kilometers buiten de camper (stadjes, boot etc.) zijn meegeteld.

3-4-5 juli: op weg naar Nederland

SONY DSC

Nee, we zijn niet in Zweden blijven hangen, en nee, de boot is niet gezonken, ik ben zelfs niet zeeziek geweest! En ja, jullie hebben al een paar dagen geen blog meer gezien, maar ik hoop dat velen op Facebook wel gezien hebben dat we nog steeds op pad waren.

Maandag zouden we na het ontbijt bij Jan en Jane vertrekken, alleen was het toen wel zowat lunchtijd, want we blijven maar kletsen, we vonden het gewoon veel te fijn om bij hen te zijn. Wat kun je toch enorm genieten van mensen als je na zoveel jaar elkaar weer ziet! Dit weekend was echt goud waard!

Toen we dan eindelijk ook echt op weg waren, was de vakantie voor ons eigenlijk gevoelsmatig voorbij en hadden we ook geen zin meer in de geboekte elandensafari op de camping in Hova. Bovendien waren we allebei echt moe van het weekend en had de wandeling op de Moose Farm ons lichamelijk ook aardig wat slijtage opgeleverd. We hadden het voor geen goud willen missen hoor, maar het was wel een hobbeldebobbel over de bospaadjes en Alberts enkel en mijn knieën waren er danig van onder de indruk. Bovendien bleek de camping toch 30 kilometer uit de route, zowel maandag als dinsdag, dus besloten we te annuleren. Geheel tegen onze gewoonte, maar het was gewoon echt teveel. We reden door tot Mariestad en vonden daar via Ekkuden Camping. Een gave plek, aan de zee, maar door de flinke wind besloten we niet aan het water te gaan staan, maar vlakbij de receptie. Echt een mooie camping met veel voorzieningen en super verzorgd allemaal. Aanrader voor wie van of naar Göteborg gaat!

IMG_3274

We gingen allebei met pijnstillers naar bed en draaien een heerlijke nacht. Ik had weer eens een bijkomend euvel, waar ik nog niet vanaf ben trouwens. Mijn infuusset (van mijn insulinepomp) heeft een lelijke ontsteking achtergelaten die ik met Ibuprofen en Neosporin de baas probeer te worden. Als herboren stonden we dinsdagmorgen op voor de laatste etappe in Zweden. Vrij soepel reden we over de snelweg, maar niet zo´n racebaan als we hier gewend zijn, door prachtige weilanden en mooie bloemen in de bermen naar Göteborg. Natuurlijk waren we veel te vroeg, zoals altijd, maar gelukkig gingen de incheckhokjes van de Stena Scandinavica al om 2 uur open. Nadat we ingecheckt waren, stonden we keurig in de rij en daar dekten we gewoon rustig de tafel om een paar lekkere crackers met brie, worst en jam te eten met een beker melk. Lunch terwijl u wacht.

SONY DSC
Al vrij vroeg gingen ze vrachtwagens en personenwagens laden, maar de campers bleven maar staan. Toen we uiteindelijk tegen half vijf door mochten, bleken we helemaal voorop het schip de gaatjes tussen vrachtwagens te mogen vullen. We stonden als tweede achter de klep en werden verzocht vroeg te zijn bij het uitschepen, omdat we vooraan stonden. No problem, sir! Met de lift gingen we naar onze gereserveerde hut op afdeling 11000, waar de luxe hutten zijn. Af en toe houden we wel van een uitspatting en dit was er zo een. Geen stapelbedjes en een patrijspoort, nee, wij hadden een Terrace Cabin met een groot tweepersoonsbed, een zitje, een flat screen en een behoorlijk formaat badkamer. Maar het mooiste was ons privé terras met hekje én doorgang naar de bar op het achterdek. Waar ze vochten om picknicktafels en wij dus gewoon ons eigen zitje hadden vanuit onze cabin. Yes! Met gratis koffie, fruit en sapjes die je dag en nacht kon halen. Heerlijk om gewoon met een beker verse koffie uit je kamer te stappen en op je eigen terras plaats te nemen. Er was zelfs nog live muziek net na het uitvaren. We voelden ons inmiddels zo ontspannen en pijnvrij, dat we zomaar een beker bier namen, allebei. Bel de krant!

IMG_0695
Achter die hekjes ons terrasje en de kamer

Dineren deden we á la carte in het restaurant en na het diner kon ik weer zo op het terras stappen om de prachtige zonsondergang te fotograferen. Life is good! We sliepen daarna als roosjes in het lekkere bed met het gebrom van de scheepsmotoren onder ons. Natuurlijk stonden we weer tijdig op voor het ontbijtbuffet, weer in het restaurant en uiteindelijk reden we als tweede auto van boord af in Kiel.

SONY DSC

En dan begint de lange vervelende rit over de Duitse Autobahn, waar je vooral rondom Hamburg en Bremen continue langzaam rijdt vanwege de vele wegwerkzaamheden. Het laatste stuk reden we binnendoor via de 213 langs Lingen. Toen we Nederland in reden zagen we een enorm groots opgezette grenscontrole op de A1 vanwege de G20-top die zaterdag gehouden gaat worden in Duitsland. Wij sukkelden door om uiteindelijk vanmiddag rond half vier weer op vakantiepark Het Lierderholt in Beekbergen te belanden, waar we vandaag een mooie plek op het camperveld kregen. Tegenover ons staan mede-Noorwegengangers die ons herkenden van het blog en de groep Passie voor Noorwegen. Grappig! Ook zij kwamen eerder terug vanwege het slechte weer en genieten hier nog een paar dagen van de zon.

Vanavond kwamen onze lieve vrienden Jan en Annie naar Beekbergen om nog een avondje bij te kletsen, want natuurlijk gaan wij al snel weer naar huis in Spanje. We aten met z´n vieren in het restaurant en brachten een paar uurtjes door op het fijne terras hier. En morgen is het opruimdag, want we hebben besloten niet vrijdagmorgen te gaan stressen om de camper in te leveren, maar gewoon morgenmiddag al naar Stam te gaan en lekker in ons eigen bed te gaan slapen in Made.

Klik hier voor de foto´s van vandaag.

1 & 2 juli: Goede buren worden verre vrienden

IMG_0679

Mora, wat een gezellig plekje om twee nachtjes te blijven. Maar nu komt het echte doel waarvoor we ook naar Zweden wilden. In 2010 stonden er ineens twee huizen naast elkaar aan de Parkweg in Beesd te koop. In 1999 ging ik er alleen met mijn kinderen wonen en leerde ik Jan en Jane kennen, samen met Jan´s moeder Dien. We kregen er hele goede buren aan en toen Albert vanuit de WAO en gedeeltelijk WW moeilijk aan de slag kwam, bood Jan hem nieuwe kansen. Uiteindelijk is hij vanuit die baan volledig afgekeurd vanwege zijn slechter wordende gezondheid, maar wel altijd in goed overleg en met veel wederzijds respect. We maakten elkaars huwelijken mee, de geboortes van hun kinderen en het overlijden van buurvrouw Dien. Intense tijden!

SONY DSC

 

En dan emigreer je allebei in hetzelfde weekend definitief. Zij naar Zweden, wij naar Spanje. Eigenlijk hebben we alleen nog via Facebook contact gehad, maar oude liefde roest niet en wat goed is, blijft goed. Toen wij dus vorig jaar besloten om een rondreis te maken door Scandinavië, wisten we meteen dat een bezoek aan de buren hoog op de verlanglijst stond. Of is het andersom? Wilden we nog steeds een keer naar Jan en Jane en knoopten we daar een rondreis Scandinavië aan vast. We weten het niet meer precies?

Maar dat het gezellig is hier, dat staat buiten kijf! Ik heb geen tijd en zin om uitgebreid te bloggen vandaag, we kletsen al twee dagen aan één stuk door en hebben de draad opgepakt waar we hem zes jaar geleden hebben laten liggen. Zo makkelijk, alsof het gisteren was. Jan en Jane zijn geen spat veranderd, maar ook bij hen merken we de ontspannen leefwijze hier in Zweden, zoals we dat zelf in Spanje ervaren. Maar Ton en Demy, da´s andere koek, die kinders van toen, nog basisschoolleeftijd, zijn nu twee zestienjarige leuke jongelui geworden die het duidelijk erg gezellig vinden dat wij er zijn.
Ton en Jan laten ons hun bedrijfspand zien op het mini-vliegveld van Hagfors, recht tegenover hen aan de andere kant van het meer. Wat een prachtig bedrijfspand, wat ze al een aantal jaren hebben, maar waar nu weer hele nieuwe plannen voor zijn. Jan is een bevlogen man met veel ideeën, niks veranderd en Ton gaat in papa´s voetsporen.

Gisteren lekker gebarbecued, ons beddengoed gewassen en aan de lijn gedroogd en urenlang gekletst. De camper staat hier lekker in de schaduw voor het huis, want het is hier voor Zweedse begrippen erg warm. Heerlijk!

SONY DSC

 

Vandaag zijn we na een uitgebreid ontbijt op pad gegaan naar de Värmland Moose Farm hier een kwartiertje verderop. Mag ik dat iedereen aanbevelen die hier in de buurt woont? Wat een geweldige dieren, een zeer enthousiaste en deskundige gids en een keurig verzorgde toer. Lotta, het vrouwtje had twee kalfjes van nog maar twee weken oud. Het stierkalfje was erg verlegen, maar het meisje kroop zowat bij de gids in de broekzak en vond het publiek ook zeer interessant. Na deze kennismaking met heel veel uitleg over het leven in het bos en de wilde dieren hier, zoals de vos, de wolf, de lynx en zelf beren, mogen we Lotta allemaal nog wat te eten geven en dat waardeert ze blijkbaar zeer. Na ruim anderhalf uur hebben we pauze, de lange wandeling terug naar het hoofdgebouw. En dan komt de uitsmijter: we mogen de grote elandman met zijn mooie gewei zien en zelfs aaien. Ik boek een overwinning op mezelf door de emmer in de hand te nemen en het prachtige dier aan te raken en te voeren. Wie mij en mijn geschiedenis kent, snapt dat het met knikkende knieën was, maar ik heb het gedaan!

SONY DSC

 

We hebben vandaag enorm geleerd over de kracht, souplesse en intelligentie van deze koningen van het bos, indrukwekkende dieren! Wat een bijzondere middag en dat in goed gezelschap ook nog. Ik plaatste een foto op Facebook en daarop reageerde Trees, de zus van Jan, die al dertien jaar hier woont met haar man Paul. Zij vroeg of we nog zin en tijd hadden om aan te komen, dus na een kort bezoek aan een leuk dorp in de buurt, reden we hun kant op. Wij hebben een beetje beeld gekregen van hoe zij hier begonnen, doordat ze een van de eersten waren die meededen aan het programma Ik Vertrek. Inmiddels hebben ze hun camping al jaren niet meer, maar wel een heerlijk landelijk gelegen huis met een hele hobbyboerderij erbij. Varkens, kalkoenen, koeien, een pony en zelfs bijen voor hun eigen honing. Ook daar praten we gezellig bij nadat we hen al een jaar of tien niet gezien hadden.

Kortom, een heerlijk weekend waarin we ons enorm welkom hebben gevoeld! Vanavond hebben we lekker in Hagfors gegeten met zijn vijven, want Demy moest werken op de receptie van de camping waar Paul en Trees hier ooit hun avontuur begonnen. En nu hangen we lekker met zijn allen rond de grote tafel en sluit ik af!

Klik hier voor de foto´s van gisteren.

Klik hier voor de foto´s van vandaag.

30 juni: Mora, gezellig!

IMG_3214

Zweden is ons echt gunstig gezind! Hoewel ze voor vandaag bewolking hadden ze voorspeld, begint de dag met heel wat blauw in de lucht. Het waait wel stevig, maar we zien hier gebeuren wat ook vaak in Spanje het geval is: de wind blaast de wolken weg. Nu, om zeven uur in de avond is de hemel strakblauw en is er geen wolkje meer te bekennen. En als je dan ook nog een berichtje krijgt van Jane, die eerder deze week vertelde dat de zon op vakantie zou gaan, dat het weekend er ook goed uitziet bij hen, kan de dag niet meer kapot. Ik zie zomaar een voorspelling van 24 graden voor morgen!

Ik ben zelden zo lui geweest als vanochtend toen ik mijn bed uit kwam, het was al bijna half tien! Ik ben gelijk uit bed gesprongen en onder de douche gegaan in de camper. Ze hebben hier prachtig sanitair en douchen is gratis, maar ik vind het zo lekker om meteen uit bed te poedelen. Na het ontbijt en de koffie, gaat Albert wel richting het toiletgebouw om frisgedoucht terug te komen en daarna moet hij nóg een keer op pad, maar dan met het smies toiletje. Lopend, want dat is niet handig op de fiets. Sowieso vindt hij dat fietsje niet echt wat en ik snap dat wel. Zelfs ik vind de afstand tussen zadel en trappers wel erg klein en hoger kan het niet, het stuur al sowieso niet. Als hij frisgeschoren terugkomt en ik ondertussen opgetut en geföhnt ben, meldt hij dan ook dat hij echt niet op die mini-fiets de stad ingaat hier. Ik had dat nog wel zien zitten, maar begrijp wel dat het voor hem helemaal geen doen is. Hij mist trouwens onze auto, ik vooral mijn fiets 🙂 Als ik ooit terug ga naar Zweden, gaan de fietsen mee!

IMG_3247

We gaan dus lopen, zo ver is het nou ook weer niet. We hebben geluk dat we helemaal aan deze kant van de camping staan, want hier zit een tweede ingang die alleen voor voetgangers en fietsers is. We komen aan de andere kant van de brug uit bij het Zorn Museum en lopen daarlangs de stad in. Wat een gezellige winkelstraat, vol mensen, winkeltjes, cafeetjes en de onvermijdelijke konditorei-bakkerij waar we weer gezellig koffie drinken en wat lekkers nemen. Omdat Albert zijn tondeuse is vergeten, krijgt hij bijna krullen. Normaal scheer ik het iedere drie weken, maar omdat hij onlangs met Walther mee naar Youssef is gegaan, was het nu nog langer geleden. We kopen dus een niet te dure tondeuse, waarbij meteen zo´n dingetje zit voor je neus- en oorharen, waar ik tegenwoordig bij gebrek aan goed zicht, ook mijn wenkbrauwen bijwerk. De helft van dat ding, wat ik dus wel had meegenomen, is vanmorgen in het toiletje gevallen. Ajakkes, nadeel van zo´n kleine ruimte, altijd de klep dichtdoen als je het kastje opent.

We stappen ook een apotheek binnen, want door de kou en vooral Alberts pijnlijke enkel, is hij veel sneller door zijn Tramadol heen gegaan als anders. Hij heeft niet heel veel meer en we proberen of we dat zonder recept kunnen krijgen. Dat kunnen we natuurlijk wel vergeten, dus nemen we voor de zekerheid een doosje Iboprofen en Paracetemol mee, al heb ik ook nog een flinke pot Tylenol (de Amerikaanse versie) aan boord. Maar die gebruik ik zelf ook nog, want overdag gaat het goed, maar ´s nachts plaagt die spier bij mijn rib me nog steeds behoorlijk als ik niks inneem.

IMG_3217

We wandelen wat rond en zien dan een restaurant bij het spoor wat er leuk uitziet. Binnen zien we echter een enorme rij mensen en het ziet er muf en donker uit. We gaan dus weer en lopen langs het haventje richting het Zorn Museum, waar we vanmorgen ook een bord zagen staan dat er een café bij zou zijn. Dat is er, maar ook hier weer aan de toonbank afhalen of bij een buffetje, geen bediening aan tafel. Het doet ons aan Australië denken, blijkbaar werkt het hier gewoon overal zo. We nemen allebei een stevige salade, Albert met kip en ik met gegrilde zalm en die smaakt prima! Een broodje erbij en we kunnen er weer een tijd tegen. Door de museumtuin wandelen we weer naar de camping, we zijn een beetje cultuurbarbaren, dus het museum zelf slaan we over. Natuurlijk zien we wel op diverse plaatsen het leuke rode Dalarna Paardje, symbool van deze regio én van Zweden, wat ook hier in de buurt gemaakt wordt.

Op de camping zitten we een tijdje buiten, maar uiteindelijk wordt het koud uit de zon. Terwijl de buurvrouw het koude meertje induikt, ben ik in staat om mijn vest te pakken. Duidelijk wat anders gewend 🙂 Het is ook stil buiten, er zijn veel campinggasten vertrokken, maar we verwachten vanavond ook wel weer veel nieuwe. Rond etenstijd zijn er ineens toch weer veel kinderen in de speeltuin en ook wel wat zwemmers. De jet-ski´s en speedboten aan de andere kant van het meer zien er superleuk uit en over de brug rijdt heel wat verkeer wat Albert altijd weer leuk vindt.

IMG_3233

Ik heb een praatje met Annouk die begonnen is aan het Amerikablog voor hun reis en met Hendrika die blij meldt dat haar moeder ook veel baat blijkt te hebben bij de CBD-olie. Ze slaapt weer beter en is lekker ontspannen, wat met Parkinson niet altijd meevalt. Het doet me goed om te horen! Tenslotte warm ik een pak lekkere tomatensoep van Unox op, met gewoon Nederlandse balletjes. Als toetje eten we van die lekkere zoute ronde crackers van Wasa met aardbeienjam. En nu kijken we Tour de Jour, leuk dat dat weer begonnen is. Ze zitten in Breda aan de Haven en het is leuk om te zien hoe dorpsgenoot Stef Clement (ook minstens 180 dagen per jaar weg van de May) prima zijn bijdrage levert. Lekkere prater is het! Prachtig verhaal over de dopingcontroleurs, het Duitse echtpaar met de Duitse herder 🙂

Morgen op naar Uddeholm, naar de buurtjes van 12 jaar lang!

Klik hier voor de foto´s van vandaag!

29 juni: toeren door mooi Zweden

SONY DSC

Weten jullie het nog? Vanwege de kou en de nattigheid in Noorwegen hebben we onze geplande route aangepast en zo kwamen we een stuk zuidelijker én eerder Zweden in dan gepland. Omdat we in het weekend afgesproken hebben bij Jan en Jane, hebben we nog twee dagen over en we willen die graag benutten om toch nog wat meer van Zweden te zien. Omdat we werkelijk geen idee hebben wat precies, gaan we gewoon inhaken op de eerder geplande route en rijden we alsnog naar Mora. We zijn aardig op tijd de camping af in Arvika, voorzien van vers water en met een leeg toilet en vuilwatertank. Prima!

SONY DSC

We rijden een prachtige route binnendoor langs allerlei leuke huizen, boerderijen, vee en veel, heel erg veel lupines. Het open landschap met de lage kleurrijke huizen doet ons erg denken aan sommige gebieden in Amerika, het platteland waar wij zo van houden. We zouden ons zelf hier in elk geval veel meer thuisvoelen dan in Noorwegen en zijn erg benieuwd naar de verhalen van onze oude buurtjes die hier net zo lang zitten als wij in Spanje zijn. Bij Torsby stoppen we bij een grote Coop supermarkt en drinken daar eerst koffie bij het gezellige koffiehoekje bij de ingang. Mét wat lekkers 🙂

Inmiddels zijn we het bord richting Hagfors al een aantal keren voorbij gereden, we zitten niet zo ver van ons weekenddoel vandaan, maar dat komt nog! We rijden een heel stuk door over de E45 die we op een gegeven moment echt wel saai gaan vinden. Bomen, bomen en nog eens bomen, met gelukkig hier en daar een meer. Albert roept dat hij een eland heeft gezien, maar dat heb ik natuurlijk weer gemist. Ik wil zo graag! We lachen het maar weer weg, in Australië hebben we dagen getuurd achter alle bomen voor kangoeroes, in Canada voor de beren en in Amerika komen we ook niet veel verder dan koeien en konijnen. We zitten gewoon teveel in die auto.

SONY DSC

Het valt ons op dat we hier wel regelmatig mooie oude Amerikaanse auto´s tegenkomen, zelfs de elektricien op de camping gisteren had een prachtige oude Chevrolet Impala Cabriolet als werkauto. Echt bijzonder! Ze houden er hier blijkbaar heel erg van en wij ook. Halverwege de middag komen we bij Mora Parken, een enorm complex van hotel, tennisbanen, zwembad, restaurant, congrescentrum en dus ook een camping. Maar liefst 800 plekken hebben ze hier en we twijfelen of we dat eigenlijk wel willen, maar het is ook wel erg dicht bij het stadje. We schrikken als we bij de ingang aan kunnen sluiten bij een heel rijtje wachtende campers. Ik stap uit en ook bij de receptie ben ik nummer zoveel. Ik zie direct een bord met daarop het logo van de Nordic Motor Caravan-club en begrijp dat er een bijeenkomst is van de Scandinavische versie van de NKC (Nederlandse Kampeerauto Club) of zo. Dat verklaart sowieso het rijtje. Ik voel me een vreemde eend in de bijt, maar vooruit, ik mag hier net zo goed komen, denk ik dan.

Er staan drie meisjes bij de incheckbalies en ik word allervriendelijkst geholpen in het Engels. Het meisje wijst me twee verschillende delen helemaal achter aan op de camping waar we een plek mogen uitkiezen. Ik zie een strandje op de tekening en dat lijkt me wel wat. Ik krijg een sleutel mee voor de elektra-kast en koop meteen een paar tokens voor de wasmachine en droger. Ook een kaartje voor de WIFI-codes en tot mijn verrassing haalt het WIFI het later op de avond ook nog achter op de camping, wat in het begin niet lukte. Als we op ons plekje aankomen, zien we dat we niet alleen heel veel ruimte hebben, maar ook nog eens een prachtig uitzicht. We zitten pal aan het strand wat bij de camping hoort, met tegenover ons een soort schiereilandje waar een paar picknicktafels staan en steeds jongelui bij elkaar komen. Recht voor onze camper is een volleybalnet en ook daar wordt geregeld gebruik van gemaakt. Wij hebben de luifel uitgeklapt en zitten lekker buiten.

Omdat alles hier wel ver weg is, halen we eindelijk eens die meegehuurde vouwfietsen tevoorschijn. Albert zet één fietsje in elkaar en ik vertrouw het niet zo, dus laat hem mooi eerst een rondje fietsen. Ik zie een hele zachte achterband, maar tot mijn verbazing blijkt er zelfs een 12-volt compressor in de camper te zitten en wordt die band meteen opgeblazen. Topservice! Terwijl Albert de was bij elkaar raapt in de camper, ga ik even op verkenning uit. Ik vind een washok met prima wasmachine en droger en verbaas me over de enorme grote keuken met professionele afwasmachine en een rij ovens en magnetrons. Ook bij de douches en toiletten ziet het er allemaal prachtig uit. Nieuwsgierig rijd ik een stukje over de camping en tot mijn verrassing vind ik een brug waar je alleen op de fiets overheen kunt en ik waag het. Het klimt flink en halverwege kom ik niet verder met mijn mini-fiets, dus loop ik een stukje. Voorbij de brug spring ik weer op de fiets en tot mijn verbazing sta ik naast de kerk in de stad. Dat wordt een makkie morgen!

IMG_3184

Ik haal de was op en zet die achter op de fiets en loop zo naar de wasruimte. Alles past in één trommel en ik besluit een lekker ijsje te gaan kopen bij de campingwinkel. Ik neem er nog een flesje water bij wat heerlijk is met een citroensmaakje erin. Een klein blond manneke dat net kan lopen, blijkt ondanks zijn erg witte kopje niet Zweeds maar Nederlands en ik maak gezellig even een praatje met zijn ouders, terwijl ik de menukaart van de kiosk bekijk. Vandaag wordt het zelf koken, maar wie weet, morgen?

Als ik me terug meld bij de camper, Skypen we een tijdje met Marien voor ik de was in de drogers gaan doen. Ik fiets wat heen en weer hier. Daarna gaat de kip in de pan, met paprika, mais, bonen en salsa-saus. Met tortilla´s, van die bootjes, erbij, hebben we een heerlijke pittige maaltijd. Terwijl ik weer naar mijn hobbyruimte ga en de was droog uit de trommel en de droogkast haal, doet Albert hier de vaat. Tweede topservice vandaag!

Buiten is het af aan het koelen en wij blijven binnen, maar wel met de deur van de camper open, zodat we nog zicht hebben en vooral goed horen wat er op het water gebeurt. Er varen speedboten keihard voorbij, er zijn jetski´s, er zwemmen hier op het ondiepe stuk voor het eiland nog kinderen in het volgens mij toch nog hele koude water en er wandelen veel mensen hier vlak langs. Kortom: het is hier hartstikke gezellig! Enne … vertrokken we uit een bewolkt Arvika, hier in Mora schijnt de zon uitbundig. Het wachten is nu op een mooie zonsondergang.

DSC00389.jpg

28 juni: Arvika, gezellig en zonnig

SONY DSC

Wat heerlijk om op te staan, de zon te zien schijnen en gewoon in de korte broek naar buiten te kunnen. We beseffen na deze vakantie pas weer hoe goed we het wat dat betreft thuis hebben. Zes maanden lang, minimaal, kan dat en we gaan daar zeker meer van genieten nu. Vandaag kan het dus ook in Zweden en áls hier de zon schijnt, is het ook echt zomers. De kracht van de zon is sterk, de lucht heel schoon en helder blauw en je ziet ook iedereen buiten genieten.

Wij gaan bij de receptie melden dat we nog een dagje blijven staan en informeren naar de gele stadsbus die we hier heel geregeld op de camping achteruit zien steken en dezelfde weg terug zien gaan. Die heeft hier dus zijn eindpunt en gaat met enkele stops naar het busstation in Arvika. De bus gaat overdag elk uur, maar ´s ochtends en ´s avonds vaak elk half uur. Wij hebben geluk, we hoeven maar een kwartiertje te wachten en samen met een Zweeds echtpaar stappen we in. We kunnen alleen met credit card betalen, maar dat is geen probleem. We stoppen onder andere bij het conservatorium waar Arvika bekend om is.

SONY DSC

Bij het treinstation zien we dat er markt is en we besluiten daar uit te stappen. We scharrelen wat door het stadje en zien dan een hele mooie bakkerij met tafeltjes en stoeltjes en sluiten aan in de rij die zich voor de kassa vormt. Geen bediening aan tafel hier, iedereen bestelt netjes aan de balie, rekent af en gaat dan zijn koffie of eten halen bij het lunchbuffet. Wij vinden het nog wat vroeg voor de lunch en nemen koffie met wat lekkers. Als Albert een foto van mij op Facebook plaatst met de naam van de zaak erbij, krijgen we een superleuke reactie van Thea. Zij woont met haar kinderen in Beesd, maar wij kennen haar eigenlijk omdat ze al jaren bevriend is met Bram en Trees. Haar dochter Elin blijkt vernoemd te zijn naar precies deze bakkerij-konditorei, hun vroegere vakantiehuis stond hier in Arvika. Hoe groot is de kans dat wij juist in Elins Bakgärd terecht komen?? En voor wie ons gewone dagelijkse blog volgt: let de komende weken maar op, want Elin komt ook bij ons! Het allermooiste van Elins Bakgärd vond ik trouwens het toilet met armleuningen, daar kan je echt lekker zitten 🙂

SONY DSC

En dan internet … die nieuwe Europese roamingregels zijn leuk, maar wij vliegen door onze 24GB kaarten van Three UK voor de router, ik ben na 7 GB geknepen op mijn Spaanse abonnement van 25GB en op de campings is het WIFI gewoon waardeloos. Dat is niet handig, als je verslaafd bent én een leuk blog met foto´s wilt bijhouden. We gaan dus naar een zaak die dat soort spul verkoopt en kopen een SIM-kaart van Telia voor 12GB waar we het dus de komende week mee moeten doen zolang we in Zweden zijn. Daarna zien we wel verder. Nieuwe maand, nieuwe kansen? We worden prima geholpen en de man vertelt ons dat het een half uur tot drie kwartier kan duren voor we internet hebben. Wij gaan dus lunchen bij een pizzeria c.q. steakhouse en zien dat we overdag in elk geval geen steaks kunnen bestellen, dus gaan we allebei voor een pizza. Nog gewend aan Noorse prijzen, denken we dat we voor 9 euro per persoon een klein pizzaatje zullen krijgen en een blikje drinken wat er bijhoort. Dat blikje drinken klopt, die pizza is enorm. We krijgen hem dus ook niet op, maar nemen nog wel een extra blikje Pepsi Max. Schade is 20 euro ongeveer, dat is beter dan de laatste weken!

En niet alleen dat, we vinden eindelijk weer eens dat het gezellig is. Mensen die samen lunchen, koffie drinken, op straat een lekker ijsje eten, volle terrasjes, ineens weten we wat we misten in Noorwegen. Noren blijken zelden bij elkaar op visite te gaan leerde ik in een groep over het land, ze gaan weinig uit eten en wij zagen ze ook niet op straat of pleinen bij elkaar kletsen. Wij zijn mensen-mensen en dat hebben we gewoon echt gemist! De enigen die je op straat zag waren toeristen en in winkels werd je netjes te woord gestaan, maar een gezellig praatje hebben we eigenlijk alleen gehad in de Princess-winkel waar we in de eerste week onze handdoeken kochten. Verder was er geen enkel contact met de plaatselijke bevolking en dat vinden wij nou juist altijd zo leuk. Zweden voelt gezelliger aan, ook op de camping. Het sprookjesachtige Noorwegen zal in mijn herinneringen altijd een soort fantasieland blijven, waar ik me geen moment thuis heb gevoeld. Het spijt me als ik iemand daarmee onrecht aan doe.

SONY DSC

Wij vinden Arvika dus erg leuk, maar na een uur werkt die SIM-kaart nog steeds niet in onze router, dus gaan we terug. Er staat inmiddels een andere jongen, maar hij doet alle moeite om het ding ook aan de gang te krijgen. Het blijft maar niet lukken en uiteindelijk vraag ik hem om andere opties. Een nieuwe MIFI-router van Telia kost 150 euro, maar tot onze verbazing heeft hij ook een Huawei-router van Three (ja, diezelfde van de UK waar we zelf al kaarten van hebben) voor 15 euro. Inclusief 5 GB data! We kopen er nog eens 5 GB bij, ook al niet te duur. Maar die ene kaart van 12 GB voor 39 euro kan hij ons niet terug geven. Die kaart stoppen we echter in mijn telefoon, zodat ik de komende week ook weer los kan. Uiteindelijk hebben we deze reis een behoorlijk bedrag uit gegeven om online te kunnen blijven, maar anderzijds ben je dat ook kwijt als je elke avond een fles wijn leeg drinkt of een keer naar een duur pretpark gaat. Ieder zijn ding en ik hoop dat we hier anderen in elk geval ook een plezier mee hebben gedaan.

We gaan dus weer goed gestemd op pad en besluiten dat we bij het toeristenbureau gaan informeren waar we op dat maffe toeristentreintje kunnen stappen dat we rond zien rijden. We worden weer verwezen naar het plein waar de blote man ligt (ah, die hadden we niet eens gezien en die ligt echt met zijn zaakje bloot) en ja hoor, daar kunnen we voor 25 Zweedse kronen aan boord. Dat is nog eens wat anders dan Flåm, waar we 150 NOK kwijt waren. De koers is zo´n beetje hetzelfde. We toeren een stuk door het park, komen door het openluchtmuseum en worden dan weer terug gebracht naar het plein. Overal mensen die genieten van het mooie weer. Zo leuk! Wij sluiten onze toer af met een softijsje, die had ik echt al heel lang niet meer op. Yummie! Tot slot nemen we nog een drankje bij het treinstation, maar dat is meer omdat ik echt nodig moest plassen en dat daar in het restaurant nog kon voor we de bus terug pakten naar de camping.

En verder? We waren rond 16.00 uur terug en hebben heerlijk zitten zonnen, Albert heeft een tukje gedaan, ik heb de lekkerste douche van de vakantie genomen en zelfs mijn haakwerkje er nog eens bijgepakt vandaag. Avondeten hebben we niet gedaan, die pizza was genoeg voor de hele dag.

 

27 juni: Zonnig genieten in Zweden

IMG_3157

Kijk ons hier eens zitten, in het zonnetje. Albert in de korte broek, ik in mijn zomerjurk. We waren er zo aan toe! Het is nu, kwart voor zeven ´s avonds, nog boven de 20 graden en de avonden blijven hier lang lekker zolang het niet waait. We zijn vanmorgen al op tijd gaan rijden, nadat ik al vanaf vijf uur in mijn boek bezig was omdat ik niet echt meer kon slapen. Pijnlijke spier nog steeds en een stijve rug. Wel een mooi boek, aanrader hoor, Bij zonsondergang van Nora Roberts. Na het hele ochtendritueel van koffie, opruimen, tutten en aankleden gaf Albert me twee druppels CBD-olie en dat heeft bij mij wel zo´n effect! Heerlijk ontspannen ochtendje gehad, met een prachtige rit door vrij open gebied met veel landbouw, niet bergachtig maar meer glooiend. Je kan dan zo lekker ver van je afkijken.

SONY DSC

 

En lupines! Overal staan bermen en veldjes vol in dit laatste stukje Noorwegen en ook over de grens in Zweden. Ja, we zijn aan het vijfde land van deze reis begonnen vandaag. Zo rond de middag gingen we de grens over bij Charlottenbergen, waar we ons meteen in het winkelgebeuren stortten. We kwamen in Noorwegen nog een tankstation tegen met hele goedkope diesel en hoopten zo van onze laatste Noorse kronen af te komen, maar helaas, het was een onbemand station waar je alleen met kaart kon betalen.

Maar geen zorg: een emmer snoep in de enorme snoepwinkel (er zijn er zelfs twee!) in het Charlottenbergen Shopping Centre, een lunch voor twee in een American Diner en een voorraadje voor vier maanden Membrasin wat ik gebruik voor mijn droge ogen en op waren ze, allemaal. Verder hadden we weinig te halen daar, behalve een paar pakken melk, verse broodjes en wat voor het eten morgen. O ja, en wat lekkers voor bij de koffie vanavond. We keken onze ogen uit in deze grote supermarkt waar heel veel Noren hier in Zweden goedkoop inkopen komen doen. Het prijsniveau ligt echt stukken lager en vooral het aanbod aan vlees is geweldig vergeleken met Noorwegen.

IMG_3160

Na de lunch vervolgen wij onze weg naar Arvika, de hoofdstad van Värmland, waar ze vandaag heerlijk weer opgeven. Na een koude start in Noorwegen, eindigen we de dag met een hele zonnige middag buiten op ons privé-terras op camping Ingestrand aan een mooi groot meer. Puur genieten, we waren toe aan de zon. Morgen geven ze hier nog steeds prachtig weer op, ik denk dat we maar een dagje blijven staan en de bus nemen naar het centrum. Die stopt hier elk kwartier zo´n beetje voor de camping.

Het is weer echt mensen kijken hier vandaag. We zien geen andere Nederlanders, wel veel Duitsers, Zweden en Noren. Tegenover ons is het tentenveld en ik bewonder altijd die mensen die op vakantie kunnen zonder enige vorm van luxe. Wij zitten inmiddels al weer binnen (het is nu bijna 9 uur) met de televisie aan. We hebben vanmiddag geSkyped met Jordy, Macy en Miranda en via Messenger bijgekletst met Esmee. Ik ben nergens zonder internet, dat geef ik eerlijk toe!

SONY DSC

 

Aan de andere kant van onze camper is het trapveldje waar de jongelui van de camping aan het voetballen zijn. Het doel wordt mede verdedigd door een typetje a la Macy met blonde pijpenkrullen, zo schattig. Ze hangt meer in het net dan ze naar de bal kijkt. Prachtig weer, een echte zomerse avond aan het water. Dat is vakantie!

Klik hier voor de foto´s van vandaag