22 juni: Passagieren in Ålesund

SONY DSC

Nadat we gisterenavond voor niet te veel geld hadden gegeten in de cafetaria bij de camping, met geweldig uitzicht op het fjord, maakte ik nog een aantal prachtige foto´s. Wat een uitzicht, wat een kleuren en wat een heerlijke avond nog, ondanks een paar spatjes regen.

En o wonder, vanmorgen was ik een keer als eerste uit bed. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de nacht niet echt lekker had doorgebracht, mijn val gisteren zorgde voor een pijnlijke spier ergens onder mijn linkerborst en ook mijn rechterbeen en linkerknie deden pijn. Gammele Greta dus. Het was zo erg dat ik vanmorgen mijn haar weer een vakantiekapsel gunde, want ik kon mijn arm niet omhoog houden om te föhnen, ik was al blij dat ik kon douchen. Ik zag best tegen de dag op zo, maar man, man, wat is die meegevallen!

IMG_2887

We waren op tijd weg en reden de hele smalle weg vanaf Sande Camping naar Stryn, waar we linksaf de 15 opgingen. Eerst zagen we nog de nieuwe Skylift, de steilste van Noorwegen, die net open is. Niks voor ons, dus doorgereden! Nog in Stryn zijn we gestopt, omdat er een heel irritant geluid van een steentje in het profiel van de banden zat. Ik heb met het beruchte Jeepmes van Albert diverse steentjes uit de banden gepeuterd en toen konden we weer. We reden een hele fijne route vandaag. Weinig klimmen en dalen, mooie wegen, niet teveel smalle weggetjes met tegenliggers en prachtige uitzichten op heel veel fjorden. Door gezellige stadjes, met een mooie overtocht op een veerboot, waar we lekker koffie konden drinken en als lunch een broodje met lekkere worst aten. Helemaal goed!

Rond een uur of een waren we in Ålesund, waar we door onze navigatie midden door de winkelstraat in het centrum gestuurd werden. We waren niet de enigen zagen we later vandaag, maar echt handig was het niet. Ons doel was de camperplaats aan het water, pal in het centrum van deze mooie stad. En hier staan we dan, met wel 40 of misschien wel 50 campers, een drukte van jewelste. We staan helaas niet met de neus aan het water, dan moet je volgens mij gewoon een nacht blijven wachten tot er de volgende dag plaats is. Toen wij aankwamen waren er nog maar een paar plaatsjes vrij met stroom en we zien diverse campers al gewoon op de autoparkeerplaats staan. Het is verder wel keurig geregeld hier hoor. Prachtige toiletten, nette douches, stroompalen dus, een milieuplaats met afvalbakken voor gescheiden afval, een plek voor het smies toiletje en drinkwaterinname. Voor 250 NOK per nacht sta je hier prima, maar je moet wel tegen wat buren kunnen. Ik vind het wel leuk, omdat wij heel dicht bij het sanitairgebouw staan, komt iedereen hier langs wandelen. Mensen kijken is prima vermaak!

SONY DSC

Wij hebben ons vandaag heerlijk vermaakt in de stad. We zijn al snel na aankomst op pad gegaan, met de wandelschoenen aan en allebei met een Tramadol achter de kiezen. Alberts enkel is nog steeds niet helemaal beter, maar met pijnstilling gaat het aardig, dat gewandel en ik was na een half uurtje praktisch pijnvrij. Wat een wonderspul! We liepen hier in een minuut of vijf naar het Toeristeninformatiepunt, waar ik twee kaartjes scoorde voor de Hop On Hop Off bus die voor de deur daar stopte. We lieten ons heerlijk rondtoeren door de stad en bij de twee stop zagen we de halve bus leeglopen, blijkbaar allemaal cruiseschipreizigers. De Brittania van P&O ligt hier en al die mensen gaan ook natuurlijk een rondje, al stappen de meesten in het blauwe treintje van de City Tours. Wij zagen in elk geval onze kans schoon en kropen we achter het raam helemaal voorin, boven de chauffeur. Het was ook akelig koud achter op die bus trouwens, maar ik zit altijd heel graag bovenin. Op straatniveau is een vestje al snel genoeg, maar op die hoogte en dan langs het water, ben je blij als je wat beschutter kan zitten.

SONY DSC

We toerden langs allerlei mooie gebouwen, havens en musea en gingen uiteindelijk naar het Aksla uitzichtpunt hier midden in de stad, op grote hoogte. Vanaf het centrum kan je er lopend heen, maar 418 traptreden leek ons vandaag een beetje veel van het goede. En ja, je kan er met de camper komen, maar vraag me niet hoe! Het weggetje erheen leidt door woonwijken, is erg smal en wordt naar boven toe nog veel smaller. De grote bus had moeite om tegenliggers op het eerste stuk te ontwijken en op het laatst is het gewoon net breed genoeg voor alleen die bus en het toeristentreintje. Bovenaan gekomen was het een drukte van jewelste, je had er je camper echt nooit kwijt gekund. Albert kreeg, zoals altijd waar veel mensen zijn, die hiepierdekriebels of zoiets. Jammer, hij wilde niet uitstappen en achteraf ben ik er ook wel blij om, want mensenlieven wat een gedoe daar. Je zal er nog een uur moeten wachten op de volgende bus terug. Nee, wat foto´s uit de bus en hop, weer naar het centrum.

Over Ålesund:

In Noorwegen werden – en nu nog – de meeste huizen van hout gebouwd. Zo ook in Ålesund. Houtbouw brengt risico’s mee. Een grote brand in 1904 verwoestte de hele binnenstad. De brand werd aangewakkerd door een zuidwesterstorm en woedde 16 uur. 850 huizen gingen verloren en maakte 10.000 inwoners dakloos. Er werd flink aangepakt om de stad weer op te bouwen, ook met buitenlandse hulp. De Duitse keizer Wilhelm II zorgde ervoor dat vele bouwvakkers en architecten naar de stad kwamen. Ze herbouwden de stad in minder dan een decennium, in de stijl die toen furore maakte: de jugendstil.

Deze wederopbouw maakte de stad beroemd: de oude binnenstad is tot op heden vrij intact gebleven. Ålesund is daardoor een van de grote trekpleisters in Noorwegen. De stad is bestaat uit verschillende eilanden die onderling zijn verbonden door bruggen en tunnels onder het water. In de zomer is de stad levendig. Ålesund is ook een van de havens die door de Hurtigruten, de boottocht langs de Noorse kust, wordt aangedaan. Veel buitenlandse cruiseschepen doen Ålesund ook in de zomer aan.

Daar besloten we dat het tijd was voor koffie met wat lekkers en die vonden we meteen bij een fijne Bakerei aan de overkant. Smullen! We gingen daarna nog een uurtje aan de wandel in de stad, waarbij ik een fijne dunne omslagdoek c.q. shawl scoorde, omdat ik merk dat het vaak toch wat frisjes aan de hals is als je hier buiten loopt in je vest. Enne … ik zoek me rot, maar kan hier mijn sandalen niet vinden die ik toch echt in mijn gedachten had meegenomen. Die staan dus vast nog op de badkamer op de May? Ik kijk een beetje rond voor een makkelijk schoentje waar ik ook lekker op kan lopen als het wat warmer is. Mijn wandelschoenen voldoen prima, ik ben er erg blij mee, maar iets lichters aan mijn voeten vind ik ook fijn. En dan kom je een schoenwinkel tegen waar de Ecco´s in de uitverkoop zijn. Foute boel natuurlijk! Die kan ik niet makkelijk weerstaan en Albert ook niet. Om een lang verhaal kort te maken, we zijn allebei een paar fijne wandelsandalen rijker. We horen er helemaal bij tegenwoordig hoor, bij die grijze golf die een soort uniform gedrag vertoont en dat in de kledij terug laat zien. Allebei dezelfde ebike in een andere kleur, hij een zwart softshelljack, ik hetzelfde in rood, hij een blauw vest, ik een rood vest en nu allebei van die standaard kampeerderssandelen in verschillende kleuren. Ha, ik draag nog net niet zo´n outdoorafritsbroek 🙂

Iets minder kampeerderig en grijze golf was vandaag ons avondeten. We kookten geen prakkie in de camper, maar gingen eten bij het Bighorn Steakhouse hier in de stad. Rib uit het lijf, maar wel erg lekker zeg. Er was vast wel wat te vieren, toch? Langste dag of zo? Ach, we maken er gewoon een feestje van. Inmiddels is het hier droog, maar wel fris geworden. Het is aardig bewolkt en dat is jammer, want ik had hier vandaag heel graag een uurtje langer opgebleven voor een mooie zonsondergang. Die wordt pas tegen middernacht verwacht en echt donker wordt het hier nu helemaal niet meer. Op welk moment van de nacht we hier ook wakker worden, het is altijd licht.

SONY DSC
Ons uitzicht hier vandaag!

We gaan meer eens zien hoe lang we het vanavond vol gaan houden, ons lichtje gaat namelijk welk elke avond op tijd uit 🙂 Maar we sluiten we een heerlijke dag af zo. Morgen op naar ons noordelijke punt van deze reis, richting Kristiansund over de laatste Turistveger: de Atlantershavsvegen, de Atlantic Road.

Klik hier voor de foto´s van vandaag.

3 gedachtes over “22 juni: Passagieren in Ålesund

  1. Haha Monique jullie zijn dus een van de vele, die met e-bikes, softcel jacks en wandelschoenen/sandalen, het zgn
    ANWB-echtpaar😄.
    Heel herkenbaar zo genoemd door Brigitte Kaandorp, lachen ik zie jullie helemaal voor me.

    Like

Wij vinden het erg leuk als je een reactie plaatst!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s